შემოგვიერთდი

28.08.2012 02:07

„ჯობია ვითანამშრომლოთ და არ ვიომოთ“

David Mchedlidze
ინტერვიუ

ეს ექსკლუზიური ინტერვიუ 25 აგვისტოს არის ჩაწერილი. ამ დროს გიორგი კალატოზიშვილი ჯერ კიდევ ტელეკომპანია „დიას“ დირექტორია, მაგრამ 27 აგვისტოდან ის ამ თანამდებობას ტოვებს. ინტერვიუზე მასთან დიდი ხნის წინ შევთანხმდით, მაგრამ დრო გადიოდა ჩაწერა კი მისი მოუცლელობის გამო ვერ ხდებოდა. არადა ბოლო პერიოდში, „დიას“ გარშემო უამრავი კითხვა დაგროვდა.  გიორგი კალატოზიშვილი - გორის უნივერსიტეტის რექტორის თანაშემწე -   ჟურნალისტი, პიარის სპეციალისტი და კინომცოდნეა. იგი აქტიურად არის ჩართული არასამთავრობო ორგანიზაციების პროექტებში. ბოლო რამდენიმე თვის განმავლობაში ტელეკომპანია „დიას“ დირექტორად მუშაობდა.

ტელეკომპანია „დია“ წლების განმავლობაში ხაშურში მაუწყებლობდა, მაგრამ ცოტა ხნის წინ ამ კომპანიას მფლობელი შეეცვალა და  გორიდან დაიწყო მაუწყებლობა. თავიდანვე ითქვა, რომ კომპანიის მფლობელი მმართველ პარტიასთან დაახლოებული პირია და შესაბამისად არხი ხელისუფლების და „ნაციონალური მოძრაობის“ კონტოლირებული  იქნებოდა,  რასაც კატეგორიულად უარყოფს კალატოზიშვილი. ინტერვიუს დასაწისშივე მან განაცხადა, რომ ნებისმიერ კითხვაზე სასაუბროდ მზად არის. 

Media.Ge– გიორგი, რატო გადაწყვიტე თანამდებობის დატოვება? ხომ არ გაქვს უთანხმოება მფლობელთან?   

გიორგი კალატოზიშვილი– მე,  თბილისიდან ყოველდღიურად მიწევს რეგიონში სიარული. დილით ჩამოვდივარ და გვიან ღამით მივდივარ და შენ როგორც ჟურნალისტმა იცი, რომ, თუ  ხარ ჟურნალისტი, ამასთანავე,   დაკავებული ხარ ადმინასტრაციული სამუშაოთი, შენი გრაფიკი არის არანორმირებული, ამიტომ, აქედან, ხან ღამის 2 საათზე მიწევს წასვლა. ოჯახური მდგომარეობიდან და სხვადასხვა საკონსულტაციო პროექტებიდან გამომდინარე, სულ გორში ვერ ვიქნებოდი, ვერ ვიცხოვრებდი აქ. მიჭირს აქეთ–იქით სიარული. თბილისში ვბრუნდები და იქ ვაპირებ კარიერის და სამუშაოს გაგრძელებას. 

Media.Ge– შედეგით თუ ხარ კმაყოფილი? შენი დირექტორობის პერიოდში ტელეკომპანიამ რას მიაღწია?

გიორგი კალატოზიშვილი– ჩემი როგორც დირექტორის, და საინფორმაციო სამსახურის უფროსის ანი შენგელიას, რომელიც კარგი სპეციალისტი და მენეჯერია, ამოცანა იყო საინფორმაციო გადაცემის შექმნა. ეს ტელევიზია 1996 წლიდან მაუწყებლობდა ხაშურში და ცნობადობა მხოლოდ ხაშურის მოსახლეობაში ჰქონდა. იქაც სხვადასხვა არხების საინფორმაციო გადაცემების რეტრასლირებას ახდენდნენ. ჩვენ გვსურდა  შეგვექმნა ტელეკომპანია „დიას“ თვითმყოფადი საინფორმაციო გამოშვება, რომელიც 99 პროცენტით ორიენტირებული იქნებოდა რეგიონში მომხდარი ამბების გაშუქებაზე. ჩვენ ამას მივაღწიეთ. მეორე ამოცანა ხარისხის გაზრდა იყო. გვინდოდა დაგვენგრია სტერეოტიპი, რომელიც მაყურებელს რეგიონული ტელეკომპანიების მიმართ აქვს, რომ რეგიონული უდრის დაბალხარისხიან პროდუქციას. ჩვენ ვფიქირობთ, რომ ნაციონალური დონის თუ არა, ყოველ შემთხვევაში, არანაკლები  ხარისხის პროდუქტი  მივიღეთ. 

Media.Ge– თუმცა საინფორმაციო გამოშვება წამყვანის გარეშე და მხოლოდ რეპორტაჟების კოლაჟი, სრულყოფილ გამოშვებას არ ნიშნავს. რა არის ამის მიზეზი?

გიორგი კალატოზიშვილი– გვქონდა ტექნიკური ხასიათის  ძალიან ბევრი  პრობლემა. მე როგორც დირექტორი შიგნიდან გიყვები ყველაფერს. ბარტერული პრინციპით ახალგაზრდულ ცენტრთან ვთანამშრომლობთ. (ახალგაზრდული ცენტრი გორის მუნიციპალიტეტის ბიუჯეტიდან ფინანსდება. ცენტრს გააჩნია ჟურნალისტური სტუდია, შესაბამისი ტექნიკით.) ცენტრი ტექნიკით ჩვენ ნაწილობრივ ვსარგებლობთ და ამის სანაცვლოდ მათ მიერ შექმნილ გადაცემას ჩვენს ეთერში ვანთავსებთ. ესაა გადაცემა ხუთი ზარდახშა, რომელიც მოსწავლეთა ინტელექტუალურ თამაშს წარმოადგენს. ამით ჩვენ ვზოგავთ ახალი ტელევიზიის ფინანსებს. მატერიალურ–ტექნიკური  ბაზა სხვისგან ავიღეთ და რეალურად მივიღეთ „უფასო“ პროდუქტი, რომელიც ჩვენს ბადეში ჩავსვით. ამ შეთანხმებით არცერთს არ წაგვიგია. ჩვენ ვიდრე არ მოვძლიერდებით ტექნიკას არ ვყიდულობთ. როცა ბიზნესმენს შენს სარეკლამო დროს სთავაზობ, ის პირველ რიგში შენი რეიტინგით ინტერესდება. რეიტინგს კი ამ ეტაპზე ჩვენ ვერ დავუდებთ, ამიტომ მიმზიდველი ბიზნესმენისთვის ჯერ ვერ იქნება. არადა ტელევიზიის, მით უმეტეს, რეგიონულის შემოსავლები,  99 პროცენტი  დამოკიდებულია ბიზნესზე.

Media.Ge – მაშინ აქვე ფინანსურ  წყაროებზე ვისაუბროთ, როგორ უხდით ამ შემთხვევაში დასაქმებულებს ხელფასს?

გიორგი კალატოზიშვილი–ჩვენ ვმართავ საკაბელო ტელევიზია „კოსმოსს“, რომელიც ნინო ჯაკობიას ეკუთვნის. ზოგი ტელევიზია არასწორ ინფორმაციას ავრცელებს. ჩვენ არ გვიყიდია, ჩვენ უბრალოდ ავიღეთ იჯარით ეს ტელევიზია და ხელშეკრულებაში გვიწერია, რომ გარკვეული პერიოდის შემდეგ მფლობელს განვითარებული კომპანია უნდა დავუბრუნოთ. განვითარება არამხოლოდ აბონენტების რაოდენობის გაზრდას გულისხმობს, არამდე ტექნიკური ბაზის სრულყოფასაც. („კოსმოსს“ ამჟამად 1000 მდე აბონენტი ჰყავს. გადასახადი 7 ლარია) სწორედ საკაბელო ტელევიზია არის დღეს „დიას“ შემოსავლების 90 პროცენტი. საკაბელო კომერციული პროექტია, რომელსაც ცოცხალი ფული მოაქვს და ამ ფულს ჩვენ ვაბანდებთ. ტელევიზიის მუშაობის პარალელურად მისი ცნობადობა იზრდება, რამაც ბიზნესის ესა თუ ის წარმომადგენელი   უნდა მოხიბლოს, რომ შემდეგ უკვე რეკლამა განათავსოს.  გარდა ამისა, არსებობს ცენტრალური ქალაქებიდან მომავალი ფული. თუ კი მანამდე არსებობდა უალტერნატივო წყარო „თრიალეთის“ სახით, რომელსაც უფრო მაღალი სარეკლამო ფასი აქვს, ვიდრე ჩვენ, ალბათ ამანაც განაპირობა, რომ რეკლამის რაღაც წილ, ვერ ვიტყვი, რომ 50–60, მაგრამ 5 პროცენტი მაინც  ჩვენ გვერგო.  ხელფასები მაღალი არ გვაქვს, ეს საკებელო ტელევიზია და რეკლამის მცირე შემოსავალი გვაძლევს საშუალებას, რომ უზრუნველყოთ თანამშრომლების მუშაობა.

Media.Ge– თქვენი კონკურენტი კომპანია ამტკიცებს, რომ „დია“ კონტროლდება სახელისუფლებო ჯგუფების მიერ და თქვენი სარედაქციო პოლიტიკა არ არის დამოუკიდებელი, ობიექტური და მიუკერძოებელი. თქვენი მფლობელი კი ხელისუფლებასთან დაახლოებული პირია. ამაზე რას იტყვით?

გიორგი კალატოზიშვილი– ძალიან რთულია, როცა დღეს ლაპარაკობ დამოუკიდებელ მედიაზე. მე როგორც ჟურნალისტი და   პიარის სპეციალისტი, ცალსახად ვამბობ, რომ არ ასებობს მსგავსი რამ. დღესდღეობით, სამწუხაროდ, დამოუკიდებლობას  ვერ ინარჩუნებს ისეთი ტელევიზიაც კი, როგორიც  პირველი საზოგადოებრივი  არხია, მაგრამ როცა ვამბობთ, რომ ტელევიზია ვიღაცას ეკუთვნის და ეს ადამიანი ხელისუფლებასთან დაახლოებულია და ასე შემდეგ, აქ ორი ფაქტორი უნდა გამოვკვეთოთ - რამდენად აქვს ამის თქმის  მორალური უფლება იმ ადამიანს, ვინც ამ ბრალდებას გიყენებს და რამდენად სამართლიანია  ეს ბრალდება. ხელისუფლებასთან დაახლოება მაინცდამაინც ნეგატიურ ასპექტს არ ნიშნავს. ადამიანი ვინც ასეთ ბრალდებას გიყენებს, თავად ახდენს საზოგადოების პოლარიზებას და ბიზნესსაც ყოფს. ჩვენ შემთხვევაში, ჩვენი მფლობელი არის გურამ გოგოლაძე, ცნობილი ბიზნესმენი, თუ არ ვცდები ერთ–ერთი სახეობის სპორტის ასოციაციის პრეზიდენტიც.  მისი მიზანია, რომ ტელევიზია აქციოს მომგებიან პროექტად. ტელევიზია თუ საზოგადოებისთვის მიმზიდველი არ გახდა, რეპუტაციას და იმიჯს ვერ მოიპოვებს. თუ არ გახდა მიმზიდველი ბიზნესისთვის, ბუნებრივია, ვერ მოიზიდავ რეკლამას. ამიტომ ამ ადამიანისთვის ოქროს შუალედის პოვნა აუცილებელია, იმისათვის,  ინვესტიცია, რომელიც ამ პროექტში ჩაიდება, გრძელვადიან პერსპექტივაში წარმატებული აღმოჩნდეს. ამიტომ ინვესტორის ინტერესებში არ შედის, რომ ეს ტელევიზია იყოს მიკერძოებული. მაყურებელი კი რომელიც ამდენ არხს უყურებს, არ არის ერთგვაროვანი, ბუნებრივია ვიღაცისთვის ერთი არხის ინფორმაცია იქნება ობიექტური, მეორესთვის კი-არა, იმიტომ, რომ ეს დამოკიდებულია ჩვენს სუბიექტურ აღქმაზე. მე, საერთოდ, არ ვაღიარებ ინფორმაციის ობიექტურობას, მაშინ, როცა მის წარმოებაში  ვიყენებთ მონტაჟს. აი აქ მთვარდება  შენი ობიექტურობა. ჩვენ ყველაფერს ვაშუქებთ  დოზირების გარეშე, თუმცა არსებობს  გამონაკლისი, ვთქვათ მაშინ, როცა  ეს ეხება სახელმწიფოებრივ პოლიტიკას და ჩვენ, როგორც სარედაქციო პოლიტიკის განმსაზღვრელები,  ვიზიარებთ, მაგალითად  სახელმწიფოს დამოკიდებულებას რუსეთთან მიმართებაში. მაგრამ წმინდა ინფორმაციული თვალსაზრისით,   ვაშუქებთ ოპოზიციის აქტივობებსაც,

Media.Ge– თუმცა დაგეძაბათ ურთიერთობა ქართული ოცნების წარმომადგენლებთან, როცა ზურაბ ზვიადაურს  შელაპარაკება მოუვიდა თქვენს ჟურნალისტთან და მისი ობიექტურობა ეჭვქვეშ დააყენა. 

გიორგი კალატოზიშვილი– ამ ინციდენტმა  უხერხულობა შეგვიქმნა. მაშინ ჩვენ არ გვქონდა მიკროფონებზე ტელევიზიის ლოგო - მათ გერმანიიდან ველოდებოდით. ამიტომ, ჭირდა  ტელევიზიის იდენტიფიცირება. ახლა, როცა მედიას ამოფარებული ეგრეთ წოდებული მედიაჯგუფები აქტიურობენ, ბუნებრივი იყო ზვიადაურის შიში. ფიზიკურ შიშს არ ვგულისხმობ, მისი პოზიციის და მისი სიტყვების დამახინჯების შიში მაქვს მხედველობაში. ის ვერ გაერკვა საიდან იყო ჩვენი ჟურნალისტი, შემდეგ უკვე იმავე ჟურნალისტს ხაშურში ექსკლუზიური ინტერვიუც კი მისცა. ჩვენი ჟურნალისტი თამარ ხიდაშელი კი ძალიან თბილად მიიღო.  ამიტომ ვიმეორებ, რომ აქ უფრო სხვა რაღაცამ დაძაბა ვითარება. 

Media.Ge– სამჯერ გიჩივლათ ტელეკომპანია „თრიალეთმა“, იმის თაობაზე, რომ თქვენ გორში მაუწყებლობის ლიცენზია არ გაგაჩნიათ. თქვენგან მოვისმინე, რომ „თრიალეთის“ ხელმძღვანელობა „დია“–ს დისკრედიტაციით არის დაკავებული, მაგრამ არგუმენტირებული პასუხი მაინც არ მიუღია საზოგადოებას.  

გიორგი კალატოზიშვილი– მაინც მაგით დავიწყებ, არგუმენტირებულად გეტყვი და დავასაბუთებ ჩემს მოსაზრებას. როდესაც შენ ხარ მონოპოლისტი რეგიონის მასშტაბით მედიაში და ახალი  მოთამაშე გამოჩნდება, ძალიან ბუნებრივი, კომერციული მიდგომაა შავი პიარის წარმოება, იმისათვის, რომ შენ დაიწყო ახალი მოთამაშის დისკრედიტაცია. ახლა როგორც პიარსპეციალისტი, ისე გეუბნები, ჩვენ დიდი ხნის განმავლობაში ვაკირდებოდით და ცივი, რაციონალური გონებით ვეკიდებოდით ”თღიალეთის” ნაბიჯებს, რადგან, მიზანმიმართულ კამპანიას ეწეოდნენ. არ არსებობდა იმ ეტაპზე საფუძველი იმისა, რომ ტელეკომპანია „დია“ მოესაზრათ ტიტანიკად, რომელიც ეჯახება ”თრიალეთის”  აისბერგს, ან პირიქით - უფრო პირიქით.  მკვეთრად ნეგატიური ინფორმაცია გადიოდა ჩვენზე, არამარტო ტელევიზიის და მფლობელების შესახებ, არამედ, ჟურნალისტებზეც. შეიძლება თუ არა, რომ ეს ყოფილიყო მორალური ტერორი? მე ვფიქრობ, რომ შეიძლება. ჟურნალისტს, რომელსაც უპირობოდ  უმტკიცებ,  რომ ეს ტელევიზია დაკავშირებულია ნეგატიურ ინფორმაციასთან, აქვს სახელისუფლებო იმიჯი, ბუნებრივია, ამან შეიძლება ცუდი გავლენა მოახდინოს ჟურნალისტზე და მან უარი თქვას მუშაობაზე. მე საპირისპირო ქმედების მომხრე ვიყავი. მაშინაც კი, როცა ჩემთან „თრიალეთის“ მოქმედი კადრი მოდიოდა გასაუბრებზე, მე ეს ხალხი არ ამყავდა. მე მათ ვეკითხებოდი: იცის თუ არა ნანეტაშვილმა, (ჯონი ნანეტაშვილი ტელეკომპანია „თრიალეთის“ დირექტორი) რომ თქვენ ეძებთ ახალ სამსახურს? როცა მპასუხობდნენ, რომ - არა, თან  არსებული სამსახურის მიმართაც   უკმაყოფილებას გამოხატავდნენ,   მე მათ ვეუბნებოდი, რომ , როგორც ტელეკომპანიის დირექტორი, სხვა  ტელეკომპანიის დირექტორს ასეთ რამეს ვერ გავუკეთებდი, ეს შემიძლია გავიმეორო იმ ოპერატორების და ჟურნალისტების თანდასწრებით, ვისაც ჩვენთან გადმოსვლა უნდოდა. ჯობია რეგიონულ დონეზე ვითანამშრომლოთ და არ ვიომოთ. ჩვენი თანამშრომლობა იმაში გამოიხატებოდა, რომ „თრიალეთს“ ზოგჯერ ინფორმაციებს ვაწავდიდით, როცა მათ გადაღებაზე წასასვლელი ტრანსპორტი არ ჰყავდათ, ან სხვა მიზეზით   ინფორმაციაზე  ხელი არ მიუწვდებოდათ. 

Media.Ge– დავუბრუნდეთ ლიცენზირების საკითხს.

გიორგი კალატოზიშვილი–  ჩვენ  მოვითხოვეთ ლიცენზიის მოდიფიცირება კომუნიკაციების კომისიაში. კომისიამ ეს მოთხოვნა დაგვიკმაყოფილა.ამიტომ „თრიალეთმა“ ჯობია ამ საკითხზე  იმ ორგანოსთან იდავოს,  ვისაც   სამაუწყებლო ლიცენზიების გაცემა-მოდიფიცირების უფლებამოსილება გააჩნია. ჩვენ ვმაუწყებლობთ იმ სიხშირეზე, რომელიც კომისიამ კანონიერად მოგვანიჭა.

Media.Ge – კადრების საკითხსაც შევეხოთ. ჟურნალისტების პროფესიონალიზმის  ხარისხს ვგულისხმობ,  ამ მხრივ  აწყდებით თუ არა  პრობლემებს?

გიორგი კალატოზიშვილი– ძალიან გვიჭირს და ამაში ცუდი როლი ითამაშა ამა თუ იმ ტელევიზიამ, აქ წარმოდგენილმა მედიამ, რომელიც შტამპავს ჟურნალისტს. ვგულისხმობ იმას,  რომ თვითმიზანი და ამოცანა ხდება ინფორმაციის მოტანა და არა ინფორმაციის დამუშავება და ხარისხზე ორიენტირება, რაც  ძალიან ცუდია.  ეს გამოჩნდა მაშინ  როცა  გასაუბრების შემდეგ პირველი ნაკადი ავიყვანეთ სამსახურში, ძალიან ბევრმა ერთი დღეც ვერ გაძლო, იმიტომ, რომ მე არ შემიძლია მოვერგო ასეთ  ჟურნალისტს, უფრო სწორედ, საინფორმაციო სამსახურს მე ვერ მოვარგებ  ჟურნალისტს.  მაშინ ეს ხარისხზე ორიენტირებული აღარ გამოდის. ეს გამოდის ნამცეცობა, რაც დაგიდეს, იმით უნდა დაკმაყოფილდე. ამ შემთხვევაში სხვა ტემპი გვექნებოდა და არ გვექნებოდა დღეში ნახევარსაათიანი გამოშვება. ძალიან რთული რთული აღმოჩნდა ამის მიღწევა.  გაირკვა, რომ ჟურნალისტებმა არ იციან ტექსტის წერა, არათუ წერა, აღმოჩნდა, რომ მთავარი ინფორმაციის მოტანა არ იციან.  არ იციან მისი დამუშავება. ოპერატორებს განათებასთან მუშაობა უჭირთ. უჭირთ კადრების აღება, იმიტომ, რომ ამ წლების განმავლობაში მათი სამუშაო არეალი ქორწილების გადაღებით შემოიფარგლებოდა. ამანაც დაშტამპა ეს ხალხი. აღმოჩნდა, რომ თითზე ჩამოსათვლელია მონტაჟის სპეციალისტი. ჟურნალისტებმა საერთოდ არ იცოდნენ კითხვის დასმის ტექნიკა.

Media.Ge–რას აკეთებთ იმისთვის, რომ ჟურნალისტებმა კვალიფიკაცია აიმაღლონ,  მისცეთ პროფესიული განათლება, თუ გაქვთ გამოყოფილი ფინანსები იმისთვის, რომ ტელევიზიის  თანამშრომლებმა ტრენინგებზე იარონ?

გიორგი კალატოზიშვილი– მიფიქრია მაგაზე. როცა ტელევიზიაზე და ადამიანურ რესურსებზე ზრუნვა  დავიწყეთ, გვსურდა ჟურნალისტების მოტივირება და წახალისება შიდა კონკურსებით. გარდა ამისა, მედიაში გამოცხადებულ კონკურსებში ვცდილობთ მონაწილეობის მიღებას. მე უბრალოდ პრინციპულად არ მესმის იმ ჟურნალისტის, რომელიც  მთხოვს, რომ ყველა სახის ტრენინგზე გავუშვა. ზოგიერთი ტრენინგი არაპროდუქტიულად მიმაჩნია, როცა მე ვიცი, რა პრობლემა აქვს ჟურნალისტს იმ მომენტესთვის. თავიდან,  ჯობია, ტექნიკური მხარე შევასწავლოთ.  თუმცა ყველაფერი ფინანსებთან არის დაკავშირებული. ჩვენ სამი სამუშაო ჯგუფი გვყავს. ერთი რომ გავუშვა ტრენინგზე,  ტემპის დაგდება მოგვიწევს.  

Media.Ge – რითიც დავიწყეთ იმით დავასრულოთ, რა გეგმები გაქვს, რას აპირებ მომავალში?

გიორგი კალატოზიშვილი– მე აქტიური ადამიანი ვარ. ყოველთვის ვმონაწილოებდი პროექტებში. ვარ C ჰეპატიტის მკურნალობის ადვოკატირების კამპანიაში ჩართული და მიმაჩნია, რომ ამ პროცესში ჩემი წვლილი შემაქვს.  ვფიქრობ, რომ ქვეყანაში ის დრო დადგა, როცა პროფესიონალიზმის აუცილებლობა არ უნდა დაიკარგოს. გორი  ძალიან მიყვარს და აქ ძალიან ბევრი კარგი ადამიანი გავიცანი. ბევრი სტუდენტი დავიახლოვე უნივერსიტეტიდან. თუნდაც ის, რომ სოსიაშვილთან (გიორგი სოსიაშვილი, გორის უნივერსიტეტის რექტორი)  მუშაობის შედეგად გავზარდეთ გორის უნივერსიტეტის ცნობადობა- ესეც საქმეა.  უნივერსიტეტში შევიმუშავეთ   პრაქტიკული ჟურნალისტიკის ცენტრის ჩამოყალიბების პროექტი,  მისი საბიუჯეტო გაანგარიშებაღა დაგვრჩა. დონორი ორგანიზაციების გვეიმედება. იმის მიუხედავად,   რეგიონში ვიქნები თუ არა,  ამ პროექტის განხორციელებას მაინც ვაპირებთ. ერთ–ერთი წყარო სწორედ პრაქტიკული ჟურნალისტიკის ცენტრი იქნება, რომელიც  რეგიონული მედიისთვის   პროფესიულ  კადრებს მოსმზადებს.

პროექტის მხარდამჭერები არიან

Website Security Test